دونباس: روسیه و دیپلماسی اجباری / اوکراین / مناطق / خانه

[ad_1]

سربازان ارتش اوکراین در جبهه دونباس در سال 2019 - © Kutsenko Volodymyr / Shutterstock

سربازان ارتش اوکراین در جبهه دونباس در سال 2019 – ©کوتسنکو ولادیمیر/ شاتر استوک


به نظر می رسد که مسکو با جمع کردن نیروهای خود در مرز با اوکراین ، می خواهد در مورد اقدامات ضد روسی رئیس جمهور اوکراین ، زلنسکی هشدار دهد و با روابط نزدیک میان کیف و واشنگتن مقابله کند. اما در منطقه ، “خطر محاسبه شده” می تواند منجر به درگیری آشکار شود

هفت سال پس از شروع اولین درگیری های مسلحانه در قسمت شرقی کشور ، به نظر نمی رسد که باد جنگ در دونباس متوقف شود. درگیری که به نظر می رسید داغترین مرحله خود را پشت سر می گذارد ، هرگز واقعاً پایان نیافت. امروز اما با تشدید فعالیت های نظامی در هر دو طرف خط مرزبندی و جابجایی نیروها در مناطق روسیه همسایه اوکراین ، به نظر می رسد خطر درگیری آشکار بین روسیه و اوکراین دوباره برگشته است. اما دلایل این تشدید جدید چیست و چرا در حال حاضر؟

جنگ بلاغی

اسکان مجدد نیروهای روسی در مرز اوکراین و کریمه ، که فقط تا حدی با مانورهای داخلی توجیه می شود و تمرینات ، همچنین باعث تشدید لفاظی شد. کیف اتهام مستقیماً به کرملین برای نقض دائم آتش بس در دونباس و تحریک واکنش ارتش اوکراین برای شروع یک جنگ گسترده. برخی از کارشناسان معمول – مانند کارشناسان اعتماد مغزی شورای آتلانتیک – از فرصت استفاده كرد و دوباره “برنامه های” سالانه پوتین برای حمله مستقیم به اوكرائین را پیشنهاد داد. مسکو ، به نوبه خود توجیه می کند مانورهای کاملاً دفاعی است و انگشت خود را به سمت همتای اوکراینی و “حامیان مالی” او در اتحاد آتلانتیک (ناتو) به دلیل افزایش تنش نشان می دهد.

موضع مسکو

در واقع جنبه نظامی فقط نوک کوه یخی تنش است که مشخصه روابط بین مسکو و کیف در ماه های اخیر است. از یک طرف ، در واقع ، موضع کرملین در مورد درگیری در دونباس همچنان سازش ناپذیر است. اگر با انتخاب ولادیمیر زلنسکی ، اوکراین امیدوار بود که یک سری امتیازات را از کرملین کسب کند ، پس از اولین (چند) نشانه دلگرم کننده مانند یک آتش بس کامل ، فضای مانور کیف به شدت کاهش یافته است. با هر توافق احتمالی ، کیف به ضرب و شتم سر خود بر روی یک دیوار لاستیکی ، از کرملین ادامه داد. مسکو همچنان بر رعایت دقیق توافق نامه های مینسک اصرار دارد: وضعیت ویژه برای مناطق جدایی طلب ، انتخابات محلی و تنها بعداً بازگشت کنترل کی یف در مرز اوکراین و روسیه. موضع غیر قابل قبول برای رئیس جمهور اوکراین.

بین تبلیغات و پارانویا

با این حال ، ماشین سیاست خارجی روسیه نه تنها با محاسبه سرد ژئوپلیتیک هدایت می شود ، زیرا بسیاری از افراد عادت به تفکر دارند. همانطور که کل ماجرای اوکراین نشان می دهد ، از زمان الحاق کریمه به جنگ دونباس ، تصمیمات نیز بر اساس دیدگاه خاص “خود” و “دیگران” اتخاذ شده است.

آنچه ما تعریف می کنیم تبلیغات، که اغلب فقط به عنوان ابزاری از نفوذ خارجی درک می شود ، در بسیاری از موارد محصول “واقعی” چشم انداز نقش روسیه و جهان پیرامون برخی (نه همه) گروههای تأثیرگذار در کرملین – به ویژه ارتش و سرویس های مخفی است .

در صورت حمایت ، هرچند غالباً فقط لفظی ، از انقلاب های به اصطلاح رنگی ، روسیه همیشه به عنوان تلاش واشنگتن برای تضعیف روسیه ، درگیر شدن فزاینده ناتو در اوکراین با مجموعه ای از تمرینات نظامی پروژه های مشترک برنامه ریزی شده برای سال 2021 (با حداکثر 2000 سرباز آمریکایی مستقر در این کشور) از نظر مسکو یک تهدید واقعی وجودی است.

نوبت های کیف

برای پیچیدگی امور ، اوکراین پویایی دارد. در مدت دو سال به عنوان رئیس جمهور زلنسکی ، وی تقریباً تمام سرمایه سیاسی خود را هدر داد. وعده های مبارزات انتخاباتی – از صلح در دونباس تا مخالفت با اقدامات فریبنده تحمیل شده توسط صندوق بین المللی پول (صندوق بین المللی پول) ، از اصلاحیه جدید مراقبت های بهداشتی تا مسئله زبانی – به زودی فقط کلمات را فاش کرد. عمدتاً تحت تأثیر کاهش شدید در رضایت می دهد ، به نظر می رسد “بنده مردم” در ماههای اخیر تغییر روشنی داده است ، و از گشودن اولیه به مسکو فاصله گرفته و سعی دارد (با تمرکز بر جبهه ملی گرایی داخلی و حمایت معمول از غرب. این تغییر نرخ ارز به شکل کارزاری علیه (برخی) الیگارشی و اعمال تحریم ها علیه ویکتور مدودچوک ، سیاستمدار اوکراینی (و الیگارشی) که گمان می رود بسیار به پوتین نزدیک است و تا همین اواخر ، ارتباط کیف و مسکو در مذاکرات دونباس.

به دنبال آن تعطیلی (با بازداشت های قانونی که نسبتاً ضعیف به نظر می رسند) از سه مجازات است کانال های تلویزیون طرفدار روسیه است. نه تنها این ، کیف به تدریج موقعیت خود را در مذاکرات درباره Donbass تقویت کرد ، حتی به آنجا رسید حدس زدن تغییر مکان برگزاری جلسات آینده ، زیرا بلاروس “تحت تأثیر مستقیم روسیه” قرار خواهد گرفت. اخیراً ، همه چیز توسط مورد جدید برجسته شده است دکترین استراتژیک که نه تنها بر “تجاوز روسیه” متمرکز است بلکه آرزوهای تازه ای برای عضویت در ناتو را نیز ارائه می دهد. به طور خلاصه ، به نظر می رسد زلنسکی از سلف خود ، پترو پوروشنکو ، که پنج سال ریاست جمهوری خود را بر اساس سخنان ملی گرایانه و ضد روسی بنا نهاد ، جلوتر است. به طور متناقضی ، یک تشدید جدید می تواند به نفع رئیس جمهور فعلی و ارتش باشد – که با ظهور زلنسکی ، متوجه شده است که اهمیت او کاهش می یابد.

عامل واشنگتن

سرانجام ، پویایی جدید در زمینه بین المللی نیز نقش مهمی دارد. برای مسکو ، در واقع ، چرخش زلنسکی نتیجه نه تنها کاهش سریع اجماع ، بلکه – و از برخی جنبه ها بیش از همه – سیاست خارجی جدید جو بایدن ، رئیس جمهور تازه انتخاب شده آمریکا است که دقیقاً با اوکراین و روسیه سر و کار داشت. زمانی که معاون باراک اوباما بود.

بایدن چهره آشنای مسکو است ، همچنین مواضع برخی اعضای تیم سیاست خارجی وی در مورد روسیه (مانند ویکتوریا نولاند ، وزیر امور خارجه جدید امور سیاسی). در کرملین تردیدی وجود ندارد که یکی از ارکان سیاست مهار جدید ایالات متحده اوکراین خواهد بود. با استفاده از این کلید است که برخی از سیاستهای اخیر زلنسکی ، که توسط مسکو ضد روسی تلقی می شود ، و نزدیک شدن روابط بین کیف و واشنگتن که تاکنون فقط از نظر لفاظی صورت گرفته است ، با توجیه نمادین تماس تلفنی بین روسای جمهور اوکراین و آمریکا.

رویارویی آینده؟

به همه این دلایل ، پیش بینی تحولات آینده در جبهه اوکراین دشوار است. حقایق تاکنون نشان می دهد که روسیه از آنچه معمولاً “دیپلماسی اجباری

هدف این نیست که نظامیان کسی به اوکراین حمله کنند بلکه هدف آن کشمکش های سیاسی و لفاظی با کیف و غیرمستقیم با واشنگتن است. بیش از هر چیز یکی از راه های نشان دادن این است که درگیری در دونباس بدون امتیازات کیف و خارج از مینسک حل نمی شود (و یا حتی منجمد می شود) و این امر برای کرملین بسیار پرهزینه است. ثانیا ، برای جلب توجه شرکای غربی کی یف (عمدتاً دولت جدید بایدن) مبنی بر اینکه روسیه آماده است و می تواند از همه ابزارها برای محافظت از منافع خود در آنچه که هنوز حوزه نفوذ خود می داند ، استفاده کند. در حقیقت ، رشته ها را بکشید تا ببینید و علاوه بر حمایت های لفظی معمول ، علاوه بر حمایت های لفظی معمول ، بایدن از ایالات متحده – و تا حدودی برخی از اعضای اتحادیه اروپا – آماده ورود به ربع اوکراین است.

حتی بدون علاقه واقعی به درگیری با کی یف ، بزرگترین خطر عدم اطمینان در مورد سیاست “خطر محاسبه شده” است ، علاوه بر این دشواری معمول در درک اینکه روسیه تا چه حد آماده است تا قبل از شکست ، رشته ها را بکشد.

آیا به عضویت در OBC Transeuropa فکر کرده اید؟ شما از کار ما پشتیبانی خواهید کرد و مقالات پیش نمایش و محتوای بیشتری دریافت خواهید کرد. مشترک شدن در OBCT!

نظرات قبل از انتشار توسط کارکنان ما بررسی می شود. زمان مورد نیاز برای این عملیات ممکن است متفاوت باشد. به خط مشی ما بروید

نظرات وبلاگ



[ad_2]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.